دوست ناشنوای من

چند روز پیش تلفن شرکت زنگ خورد و من برداشتم .یکی از کارفرماها بود که می‌گفت قراره یکی رو بفرسته بیاد تا زیر و بم وب‌سایتی رو که براشون آماده کرده‌بودیم رو به یکی از افراد اون شرکت یاد بدیم تا خودشون هم توی بخشی از کار سهیم باشن.

آخرای مکالمه بود که کارفرما گفت ،شخصی که قراره بیاد و یاد بگیره سیستم مدیریت رو یه فردی هست ناشنوا …

اونروز غیر من هیچ‌کس دیگه‌ای توی شرکت نبود.

یه کم تعجب کردم ،آخه تاحالا با یه ناشنوا مستقیمن ارتباط نداشتم و خب اینکه بخوام بهش یه چیزی رو هم یاد بدم استرس من رُ‌ بیشتر میکرد .

قرار شد راس ساعت سه بهنام ،دوست ناشنوای من ، بیاد شرکت تا من بهش بگم چیکار کنه.

تنها کاری که توی این فرصت تونستم انجام بدم گوگل کردن بود در مورد اینکه چطوری باید با یه ناشنوا ارتباط برقرار کرد .

چنتا ویدئو هم دیدم که چطور از زبان اشاره استفاده کنم ( که خب زیاد ازشون استفاده نکردم ) تنها نکته‌ی مهمی که از اون جستجوها بدست آوردم اینه‌ بود که باید آروم صحبت کنم تا بتونه راحت‌تر لب‌خونی بکنه

ساعت سه شد و استرس من بیشتر و بیشتر .بهنام اومد .یه جوان خوش‌تیپ و خوش‌قیافه حدودن ۲۶-۲۷ ساله .

چند دقیقه‌ای با هم آروم آروم لب‌خونی میکردم و اونم یا می‌نوشت یا به سختی حرف میزد اما خب قابل فهم بود.

دیگه خبری از استرس نبود ، و صحبت‌ها جالب‌تر اون چیزی بود که فکرشو میکردم.

حدود یک ساعت نشستیم و با هم سیستم رو مرور کردیم و بهنام هم نوشت و هم خودش سیستم رُ امتحان کرد.

بهنام به شدت باهوش بود و راحت همه چیز رو یاد میگرفت.

وقتی همه‌چیز تموم شد و بهنام یاد گرفت ،گفتش که دانشجوعه ،دانشجوی رشته‌ی تکنولوژی کامپیوتر و اینترنت.

از سخت بودن درس برنامه‌نویسی پیش‌رفته و زبون سی++ می‌نالید.چند خط کد زدم جلوش و گفت که من میتونم بعدن هم ازت کمک بگیرم ؟ منم گفتم چرا که نه :دی

چند دقیقه‌ای با هم حرف زدیم و بهنام رفت…

اون روز کلی چیز از بهنام یاد گرفتم.بهنام کوتاه نمی‌اومد و همیشه درحال سعی و تلاش و یادگیری بود.بهنام درسته ناشنوا بود اما بهتر از خیلی از افرادی که ناشنوا نیستن با بقیه در ارتباط بود .

 

بهنام میتونه یه اسطوره‌ باشه برای خیلیا

بهنام یه فرد کاملن اجتماعی و مثبت‌اندیش و با انرژی بود.