روز آزادی نرم‌افزار منتظرتون هستیم

۵ شنبه‌ی این هفته یه جشنواره‌ای قراره اتفاق بیوفته که من هرروز برای برگزار شدنش لحظه شماری می‌کنم و به شدت هم خوشحالم که یه چنین رویدادی داره تو تهران اتفاق میو‌فته

این رویداد ، روز آزادی نرم‌افزار هست که هرساله گروه‌های مختلف در سرتاسر دنیا جمع میشن و با جشن گرفتن و توزیع دیسک‌های نرم‌افزار های آزاد ، اونو به بقیه معرفی می‌کنن تا بقیه مردم جامعه هم با نرم‌افزار آزاد و فلسفه‌ش آشنا بشن.

 

امسال این جشنواره ۹مهر در دانشگاه شریف از ساعت ۹ صبح برگزار میشه و امیدوارم که هرکسی که این پست رو می‌خونه اون روز شرکت کنه .

کلی کارگاه و ارائه‌ی خوب اون روز داریم که میشه ازشون لذت برد و میشه کلی دوست جدید هم پیدا کرد 🙂

 

برای اطلاعات بیشتر یه سری هم به سایت به آدرس sfd.fsug.ir بزنین تا بیشتر با محتوای ارائه‌ها و برنامه‌ها آشنا بشید.

 

 

اون روز برای ورود یادتون نره که بلیط همایش رو چاپ کنین و با خودتون بیارید ها !!!!! حضور در همایش کاملاً آزاد و رایگان هست .منتها برای رد شدن از در دانشگاه گویا اون بلیط لازمه

 

 

راستی من احتمالاً اون روز یه کارگاه و یه ارائه هم داشته باشم 🙂

کارگاه آردوینو  و یه ارائه به اسم چگونه از پروژه‌های آزاد حمایت کنیم که فایل مقاله رو می‌تونین از اینجا دانلود  کنین و بخونین و اگه نظری داشتین بهم بگید یا اگه لازم به ویرایش یا تغییر داشت از اینجا اقدام بکنین برای تغییر یا ویرایش 🙂

 

 

خلاصه اون روز منتظرتون هستیم 🙂

دوست داشتم یک ربات بودم…

دوست داشتم یک ربات بودم.
دوست داشتم هممون یک ربات بودیم.

یه رباتی که بهش دستور می‌دادن و اون انجام میداد.

یه رباتی که هیچ حس و احساساتی نداشت .

یه رباتی که صفر و یک ازش میخواستی و صفر و یک بهت تحویل می‌داد.

یه رباتی که کارشو می‌کرد و بقیه رو اذیت نمی‌کرد.

بقیه رو تحت فشار نمی‌زاشت.

حداقل چیزی از دوستی حالیش نبود و پشت دوستش رو خالی نمی‌کرد.

حداقل بویی از انسانیت نبرده بود و ادعای انسانیت و خوبی نداره و کسی ازش چنین انتظاری نداره.

یه ربات که بدون دغدغه و دردسر برای خودش بره و بیاد

و از اونجایی که رباته ، رابطه بین بقیه رو به هم نمی‌زنه ، بقیه رو آزار نمی‌ده ، بقیه رو تو فشار روحی نمی‌زاره، بقیه رو ….

 

 

دوست داشتم یک ربات بودم.

دوست داشتم هممون یک ربات بودیم.

 

 

 

پ.ن۱: وای بر ما انسان‌ها…

پ.ن۲: یکم باید تو رفتارامون تجدید نظر کنیم

همین

چیزهایی

چیزهایی در زندگی هست که گاهی زبان یاری ادای آنها را ندارد.
چیزهایی که ممکن است در هر لحظه تمام امیدها و آرزوهای زندگی کم امید مارا دگرگون سازد.
چیزهایی که در هر لحظه‌ی تلاش سخت ما برای بهتر کردن زندگی،آن تلاش‌ها را به باد می‌دهد
چیزهایی در زندگی هست که گاهی اتفاق افتادن آن‌ها چهره‌ی پلید خوب رویان و چهره‌ی پاک  انسان‌هایی که شاید در نزد عوام حتی کریه هم خطاب شده باشند را برای ما روشن میکند.

همین.