مصاحبه‌ٔ کاری در ۵ دقیقه

این متنی که می‌خونید رو حدود دو سال پیش و در روز ۲۹ مرداد ۱۳۹۳ نوشته بودم.بد ندیدم برای مرور خاطرات مجدداً اینجا اون رو بنویسم تا برام تجربه‌ش زنده شه و هم خاطرات اون موقع یادم بیاد 🙂

احتمالاً توش کلی ایراد‌های نگارشی و املائی توش هست ولی خب :))

 

دیروز به یه شرکتی که خب نام نمی‌برم رزومه فرستادم و بعد چند ساعت زنگ زدن و قرار شد فرداش (که میشه امروز ) برم برای مصاحبه.

 

انتظاری که من داشتم این بود که وقتی رفتم یکی دونفر بیان و شروع کنیم به صحبت کردن در مورد اینکه من چیکارا کردم ،چیا بلدم،چجور شخصیتی دارم و به چیا علاقه‌مند هستم و اونا تاحالا چه کارا کردن و شرایط کاریشون چجوریه و قراره دقیقاً چیکار کنیم اما به محظ ورود یه برگه‌ی A5 جلوم گذاشتن که توش ازم اسم خواسته بودن و تلفن و ایمیل و آدرس (گویا رزومه رُ اصلاً نگاه نکرده بودن چون این جور مسائل رو عموماً توی رزومه می‌نویسن که خب منم نوشته بودم).

 

بعد از این فیلدها ازم خواسته بودن که برای مهارت‌هایی که روی برگه نوشته بودن ،به خودم از یک تا چهار نمره بدم (آیا چنین سیستم امتیازدهی مناسب هست؟)
گزینه‌ها شامل:HTML5/CSS3 ,asp.net/C#,no SQL database,SQL database,MVC frameworks

 

بخش بعدی این بود که دوست داری محیط کاریت چجوری باشه و نقاط ضعف و قدرتتو بنویس که خب نوشتم.

 

به گزینه‌هاشون به دقت جواب دادم تا رسیدیم به  چجوری میخواین باما همکاری کنیم؟و خب چون قراره دانشجو بشم زدم نیمه وقت /ساعتی حدود ۴۰ساعت درماه

 

بعد از نوشتن گزینه‌ها و تحویل دادن برگه به خانمی که احتمالاً مسئول استخدام بود ،بدون معطلی بدون نگاه کردن به توانایی‌ها و سلایق و علایق‌ام و توانایی‌هام، گفت که :اِ شما نمیتونین تمام‌وقت کار کنین؟شرمنده ما نیمه وقت نمیخوایم(تو دلم گفتم پس چرا تو اون برگه زده بودین نیمه‌وقت رُ).بعد رفت به همکارش که اون‌طرف‌تر بود رفت گفت که نیمه‌وقت می‌خوایم؟ و آقای همکار بدون معطلی گفت نه و خب چون من پاسخ اون آقا رُ شنیده بودم وقتی اون خانم اومد من بدون حرف اضافه گفتم موفق باشید و اومدم بیرون.کل فرایند توی ۵ دقیقه یا کمتر اتفاق افتاد

 

این داستان امروز بود اما چند نکته که ذهن منو درگیر کرده از اون موقع:

 

۱-آیا نباید یکی می‌اومد و با هم در مورد کارهایی که کردم و قراره شرکت انجام بده صحبت کنیم؟

 

۲-به فرض اینکه من نیمه‌وقت قراره استخدام شم آیا با صحبت کردن نمی‌شد طوری به توافق برسیم که تقریبا من تمام‌وقت اونجا همکاری کنم ؟

 

۳-انتخاب از روی نحوه‌ی همکاری به صورت تمام‌وقت بدون توجه به دانش و رزومه‌ی فرد آیا نوعی بردگی محسوب نمی‌شه؟

 

۴-آیا یکی که تمام‌وقت بشینه در و دیوار نگار کنه بازده‌ بیشتری داره یا اونی که در مدت زمان کم یه کار خوب و مناسب انجام بده؟

 

۵-طرفی که قراره استخدام کنیم حالا هرچقدر هم بد و مزخرف و … اما آیا باید با لحن بد و در اولین کلمه بهش گفت نه نمی‌خوایمت؟بی ادبی نیست؟بالاخره اون فرد زمان گذاشته اومده پیش شما

 

اصولا ارزش گذاشتن برای وقت دیگران خیلی مهم‌تر از چیزای دیگه‌ست

 

بعد از درمیون گذاشتن این مسئله با چند‌تا از دوستان فهمیدم که نه تنها اینجا ،بلکه اکثر شرکت‌ها برای استخدام این‌طوری هستن و فقط دنبال یه برده هستن که فقط ازش کار بکشن و شرکت و اسم شرکت رو ببرن بالا و وقتی طرف به دردشون نخورد راحت پرتش می‌کنن بیرون.

 

اما سوال نهایی: آیا واقعاً ما شایسته هستیم این نحوه‌ی برخورد کارفرما و شرکت‌ها با کارمندها و زیردست‌هاشون باشه؟؟؟

۲ comments

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *